André Tierie, 1945-2012 PvdA’er zonder poeha
Omdat Amsterdam volgens de regering met minder ziekenhuisbedden toe kon, zag de toekomst voor het statige Burgerziekenhuis er ongezond uit. Voor directeur Spoelstra, een stijve geneesheer-directeur, immer in een strakke krijtstreep, kwam het telefoontje uit Almere niet te vroeg. Er moest maar eens gepraat worden, want wat Amsterdam kon missen, had Almere hard nodig.
En dus stapte PvdA-wethouder André Tierie naar de Linnaeusstraat, in de buurt waar hij in bevrijdingsjaar 1945 geboren was. De voormalig vrachtwagenchauffeur hoorde bij het groepje bestuurders dat aan de collegetafel zat toen in januari 1984 in de sporthal van Stedenwijk de Gemeente Almere werd ingesteld.
Niet in een pak met krijtstreep, niet eens in een pak, maar zoals gewoonlijk in een spijkerbroek – zoals partijgenoot Jan Schaefer - stapte hij de monumentale directiekamer binnen. Spoelstra vertelde destijds nog graag dat daar ooit koningin Wilhelmina werd ontvangen, nadat Prins Bernhard er met letsel van een auto-ongeval was opgenomen. Op Tierie maakte dat weinig indruk. Spoelstra moest bijna aan de beademing.
Het hele wethouderschap, dat hij tot 1993 volvoerde, gaf Tierie weinig reden tot poeha gaf. Hij mocht het graag relativeren. Hij bleef zoals hij was. Maar ondertussen wist hij Spoelstra en Den Haag ervan te overtuigen dat de verhuizing onvermijdelijk was.
Twee jaar na de opening van het Flevoziekenhuis moest hij terugtreden. Snoepreisjes naar Barcelona, Palermo en Gotenburg waren hem opgebroken. Hij heeft zijn fout steeds eerlijk toegegeven. “Dat ik wel eens met een projectontwikkelaar op reis ging, dat wist iedereen. Het stond zelfs in de krant”, vertelde hij terugblikkend in partijblad Roodschrift (november 1993). “Wat mijn fout was? Dat toen de accountant die onderzoek deed, informeerde welke reizen ik op kosten van anderen had gemaakt, dat ik toen niet volledig was. Dat was fout! Ik weet nog niet hoe dat kon.”
Tierie kwam terug in de gemeenteraad en werd kandidaat gesteld voor de nieuwe PvdA-fractie. Weinig mensen wezen hem na om zijn uitglijder, maar in de PvdA-afdeling was de kritiek niet mals. Tierie beweerde dat zijn uitstapjes met bouwbedrijven – waarvoor hij zich nooit geschaamd heeft – door de toenmalige burgemeester genoemd werden om hem mee te sleuren in diens val. Burgemeester De Cloe moest aftreden vanwege omstreden autovergoedingen. Tierie heeft nooit meer een woord met hem gewisseld.
Tierie vond zijn voetbaltrips niet dubieus. “Nee, moreel heb ik daar geen problemen mee”, zei hij in Roodschrift. “Dat was volledig geaccepteerd. Volledig.” Met rechte rug keerde hij in de raadzaal terug en hij sloot zelfs een terugkeer als wethouder niet uit. Maar niemand kan hem verwijten dat het pluche lokte. André was een bouwer, die bereid was zijn partijgenoten ervan te overtuigen dat afscheid van de erfpacht beter voor hun stad zou zijn. Hij hield zijn stad goedkoop dankzij lage lasten en bouwde – weer als Jan Schaefer.
André Tierie, die tot de honderd eerste inwoners van Almere hoorde, vertegenwoordigde de PvdA al sinds 1978 in de Adviesraad en werd in 1982 lid van het dagelijks Adviescollege – allemaal de prehistorie van Almere. Als bestuurder was hij verantwoordelijk voor (niet alles tegelijk!) financiën, gezondheidszorg, maatschappelijke dienstverlening en het grondbedrijf.
Op de foto die de PvdA-afdeling in 1994 verspreidde van haar kandidaten, staat Tierie bescheiden achteraan. Twee andere partijen hadden hem gevraagd hun lijst aan te voeren. André Tierie had zijn fout erkend en koos voor de lijst van de PvdA.
Frank Roos
